Organisatorische belemmeringen

Featured Image

De ontwikkeling van de Smart City is geen technische innovatie, maar een sociale innovatie. Er is al meer techniek ontwikkeld dan toegepast kan worden. Dat het niet wordt toegepast heeft onder andere een culturele achtergrond, bijvoorbeeld van politieke risico’s vermijden. Door op zekerheid te spelen worden de kansen voor procesverbetering uitgesteld: “We doen het altijd zo; dat zijn we zo gewend te doen.”

De meeste gemeenten zijn te klein om de benodigde brede kennis voor Smart City ontwikkelingen op te doen en hebben ook de capaciteit niet om die vervolgens uit te voeren. Smart City ontwikkeling vraagt om nieuwe competenties, die veelal nog niet helder geformuleerd kunnen worden. Denk aan data analyse en -duiding maar ook aan kennis van nieuwe technieken zoals IoT, blockchain en algoritmes.

Voor opschaling is samenwerking tussen overheden nodig. De noodzaak om samen te werken wordt onvoldoende gevoeld, belangen lopen nog te veel uiteen. Smart City is nog te sexy om te delen.

Er is vaak een stroeve samenwerking tussen publiek en privaat. Hiervoor zijn regels bedacht die innovatie in de weg staan. Er is bereidheid van beide partijen om te investeren maar er is nog geen blauwdruk voor de optimale procesarchitectuur en samenwerking voor de Smart City ontwikkeling.